Charter Document - 01760150
| Charter Number: | 01760150 |
|---|---|
| Cartulary Title: | The White Book of Peterborough. The Registers of Abbot William of Woodford, 1295-99 and Abbot Godfrey of Crowland, 1299-1321. |
| Charter Language: | Latin |
| Charter Origin: | Royal |
| Charter Type(s): | Declaration, Letter |
| Date: | 1301 |
| Date type: | Internal, A.D., Calendar, Regnal |
| Resource Link(s): |
|
Charter:
Sanctissimo in Christo patri domino B[onifacio] divina providentia sancte Romane ac universalis ecclesie summo pontifici Edwardus eiusdem gracia rex Anglie dominus Hibernie et dux Aquitanie devota pedum oscula beatorum Infra scripta non in forma nec in figura judicii set omnino extra judicium pro serenanda sancte paternitatis vestre conscientia vobis transmittimus exhibenda altissimus inspector cordium nostre scrinio memorie indelebili stilo novit inscribi quod antecessores et progenitores nostri reges Anglie juris superioris et directi dominii ab antiquissimis retro temporibus regno Scotie et ipsius regibus in temporalibus et annexis eisdem prefuerunt et ab eisdem regibus pro regno Scotie et eiusdem regni proceribus a quibus habere volebant ligia homagia et fidelitatis juramenta receperunt et nos juris et dominii possessionem continuantes huiusmodi pro tempore nostro eadem tam a rege Scotie quam ab ipsius regni proceribus recepimus Quinimmo tanta juris et dominii prerogativa super regnum Scotie et eiusdem reges gaudebant quod regnum ipsum suis fidelibus conferebant reges eciam ex causis justis amovebant et constituerunt sub se loco ipsorum alios regnaturos que procul dubio ab antiquo notoria fuerunt et existunt Licet aliud forte paternis auribus per pacis emulos et rebellionis filios fuerit falsa insinuatione suggestum quorum machinosum et imaginaria figmenta vestra providencia quesumus aspernetur Sub temporibus itaque Ely et Samuelis prophete vir strenuus quidam et insignis Brutus nomine de genere Trojanorum post excidium urbis Troie cum multis nobilibus Trojanorum applicuit in quandam insulam tunc Albion vocatam a gigantibus inhabitatam quibus sua et suorum devictis potentia et occisis eam nomine suo Britanniam socios que suos Britones appellavit et edificavit civitatem quam Trinovantum nuncupavit que modo Londonia nominatur Et postea regnum suum tribus filiis suis dimisit scilicet Locrinio primogenito illam partem Britannie que nunc Anglie dicitur et Albanacto secundo natu illam partem que tunc Albania a nomine Albanacti nunc vero Scotia nuccupatur Et Cambro filio minori partem illam nomine suo tunc Cambria vocatam que nunc Wallia vocitatur Reservata Locrinio seniori regia dignitate Itaque biennio post mortem Bruti applicuit in Albania quidam rex Hunorem nomine Humber Albanactum fratrem Locrinii occidit quo audito Locrinius rex Britonum persecutus est eum qui fugiens submersus est in flumine quod de nomine suo Humber vocatur et sic Albania revertitur ad dictum Locrinium Item Dunwallo rex Britonum Staterium regem Scotie sibi rebellem occidit et terram eius in dedicionem recipit Item duo filii Dunwallonis scilicet Bellinus et Brennius inter se regnum patris sui diviserunt Ita quod Belinus senior diadema insule cum Britannia Wallia et Cornubia possideret Brennius vero sub eo regnaturus Scotiam acciperet petebat enim Trojana consuetudo ut dignitas hereditatis primogenito proveniret Item Arturus rex Britonum princeps famosissimus Scotiam sibi rebellem subjecit et pene totam gentem delevit et postea quemdam nomine Anguselum in regem Scotie prefecit et cum postea idem rex Arturus apud Civitatem Legionum festum faceret celeberimum interfuerunt ibidem omnes reges sibi subjecti inter quos Anguselus rex Scotie servicium pro regno Scotie exhibens debitum gladium regis Arturi detulit ante ipsum et successive omnes reges Scotie omnibus regibus Britonum fuere subjecti Succedentibus autem regibus Anglie in predicta insula et ipsius monarchiam et dominium optinentibus subsequenter Edwardus dictus senior filius Eluredi regis Anglie Scotorum Cumbrorum et Stregwallorum reges sibi tanquam superiori domino subjectos habuit et submissos Adelstanus rex Anglie Constantinum regem Scotorum sub se regnaturum constituit dicens Gloriosus est regem facere quam regem esse et est dignum memoria quod idem Adelstanus intercedente sancto Johanne de Beverlaco quondam archiepiscopo Ebor Scotos rebellantes ei dimicavit qui gracias Deo devote agens Deum exoravit petens quatinus interveniente beato Johanne sibi aliquod signum evidens ostenderet quatinus tam succedentes quam presentes cognoscere possent Scotos Anglorum regno jure subjugari et videns quosdam scopulos juxta quemdam locum prope Dunbar in Scotia prominere extracto gladio de vagina percussit in silicem qui lapis ad ictum gladii Dei virtute agente ita cavatur ut mensura ulne longitudini possit corruptori et huiusmodi rei hactenus evidens signum apparet et in Beverlaco ecclesia in legenda sancti Johannis quasi singulis ebdomadis per annum ad laudem et honorem sancti Johannis pro miraculo recitatur Et de hoc extat celebris memoria tam in Anglie quam in Scotia usque ad presentem diem Item Constantinus rex Scotorum et Eugenius rex Cumbrorum ad predictum regem Anglie Adelstanum post aliqualem dissentionem inter eos habitam venientes se cum suis regnis eidem Adelstano dedidere cuius facti gracia filium Constantini ipse Adelstanus de sacro fonte suscepit Item Edredo regi Anglie Scoti sine bello se subdiderunt et eidem regi Edredo tanquam domino fidelitatem debitam juraverunt quodam Yricio rege super ipsos Scotos statuto Item cum Edgarus rex Anglie regem Scotorum Kinadium et Cumbrorum Malculmum regem plurimarum insularum Malkum aliosque quinque subregulos scilicet Dunenaldum Tyferth Huwal Jacob et Inchil regem ipsum Edgarum in navi quadam prope proram sedentem per flumen Dehe remigare fecisset fertur ipsum dixisse successores suos gloriari se reges Anglorum esse cum tanta honore prerogativa fruenter ut subjectam haberent tot regum potentiam Post dictum Edgarum successive successerunt reges Anglie sanctus Edwardus martir Egelredus frater eius Edmundus dictis Hirneside filius Egelredi et Knutus qui eorum temporibus regnum Scotie in sua subjectione pacifice tenuerunt hoc dum taxat excepto quod anno quindecimo regni Knuti predicti Idem Knutus Scotiam rebellantem expeditione illuc ducta regem Scotie Malculmum parvo subegit negotio subditus que est ei idem Malculmus quibus Haraldus filius Kunti et Hardeknutus frater eius unus post alium reges Anglie successerunt qui eis sic regnantibus sibi subjectionem regni Scotie pacifice habuerunt Item sanctus Edwardus rex Anglie regnum Scotie dedit Malcolmo filio regis Cumbrorum de se tenendum Item Willelmus dictus bastardus rex Anglie cognatus dicti Edwardi a Malcolmo rege Scotorum tanquam a suo homine subdito homagium cepit Item Willelmo Ruffo regi Anglie predictus Malcolmus rex Scotorum juramento fidelitatis subjectus fuit Item predictus rex Willelmus Donenaldum de regno Scotie ex justis causis amovit et loco eius Duncanum filium Malcolmi regem Scotie prefecit et recepit ab eo fidelitatis juramentum dicto que Duncano dolose perempto dictus rex Willelmus prefatum Dunenaldum qui iterum regnum Scotie invaserat amovit ab eodem et Edgarum filium dicti Malcolmi regem Scotie constituit et eidem illud regnum donavit cui successit Alexander frater eiusdem Edgari concessu regis Anglie Henrici primi fratris dicti regis Willelmi Ruffi Item Matilldi imperatrici filie et heredi regis Henrici predicti rex Scotie David fecit homagium et fidelitatem Item regi Anglorum Stephano Henricus filius dicti regis David homagium fecit Item Willelmus rex Scotorum pro regno Scotie et David frater suus et comites et barones regni Scotie devenerunt homines Henrici filii regis Anglie Henrici secundi in crastino coronationis predicti Henrici filii Henrici secundi patre vivente et fidelitatem ei juraverunt contra omnes homines salva fidelitate debita patri viventi Anno vero vicesimo regni regis Henrici secundi predicti dictus Willelmus rex Scotorum rebellare incipiens venit in Northumbr cum exercitu magno et exercuit in populo stragem magnam cui occurrentes milites comitatus Ebor apud Alnewyk ipsum ceperunt et dicto Henrico regi Anglie reddiderunt anno sequenti scilicet xv kalendas Marcii est idem Willelmus permissus liber abire Postea vero apud Ebor anno eodem xvij kalendas Septembris idem Willelmus rex Scotorum de consensu prelatorum comitum baronum procerum et aliorum magnatum regni Scotie domino suo regi Anglie Henrico filio Matillde imperatricis predicto suis litteris patentibus cavisse noscitur quod ipse et heredes et successores sui reges Scotie episcopi et abbates comites eciam et barones et alii homines regni Scotie de quibus dominus rex habere voluerit facient regibus Anglie homagium fidelitatem et ligantiam ut ligio domino contra omnem hominem Et in signum subjectionis huiusmodi idem Willelmus rex Scotie capellum lanceam et cellam suos super altare ecclesie beati Petri Ebor obtulit que in eadem ecclesia usque in hodiernum diem remanent et observantur Item episcopi comites et barones dicti regni Scotie conventionaverunt ut verbis eiusdem conventionis utamur domino regi et Henrico filio suo predictis quod si rex Scotie aliquo casu a fidelitate regum Anglie et conventione predicta recederet ipsi cum domino rege Anglie tenebunt sicut cum ligio domino suo contra regem Scotie quousque ad fidelitatem regis Anglie redeat Quam quidem compositionem felicis recordationis Gregorius papa ix in diversis rescriptis regibus Anglie et Scotie directis mandavit firmiter observari continentibus eciam inter cetera quod Willelmus et Alexander reges Scotorum regibus Anglie Johanni et Henrico ligium homagium et fidelitatem fecerunt que tenentur successores eorum comites et barones regni Scotie ipsis et suis successoribus exhibere et iterum quod idem rex Scotie homo ligius sit ipsius Henrici regis Anglie et eidem fidelitatis prestiterit juramentum quo se principaliter astrinxit quod in ipsius regis et regni Anglie detrimentum nichil debeat penitus attemptare Et papa Clemens scribens regi Anglie pro Johanne episcopo sancti Andree expulso ab episcopatu suo per regem Scotie inter cetera rogavit quod Willelmum regem Scotie moneret et induceret et si necesse fuerit districtione regali qua ei preminet et concessa sue regie celsitudini potestate compelleret ut dicto episcopo omnem rancorem remitteret et episcopatum suum eum habere in pace permitteret Et post conventionem predictam in ecclesia beati Petri Ebor coram predictis regibus Anglie et Scotie et David fratre suo et universo populo episcopi comites barones milites de terra regis Scotie juraverunt domino regi Anglie et Henrico filio suo et heredibus eorum fidelitatem contra omnem hominem sicut ligiis dominis suis Et idem Willelmus rex Scotorum ad mandatum regis Henrici predicti venit apud Norhampton ad parliamentum domini sui adducens secum omnes episcopos abbates priores tocius regni sui Et venit eciam ad eiusdem regis Anglie mandatum in Normanniam Et ideo idem rex Willelmus post decessum regis dicti Henrici veniens Cantuar Ricardo regi Anglie filio et heredi dicti Henrici fecit homagium quo Ricardo viam universe carnis ingresso sepefatus Willelmus Johanni regi Anglie fratri et heredi predicti regis Ricardi extra civitatem Lincoln supra quemdam pontem in conspectu omnis populi fecit homagium et juravit ei fidelitatem super crucem Huberti tunc Cantuarensis archiepiscopi et eidem Johanni tanquam domino suo per cartam suam concessit quod Alexander filius suus Henrico filio regis Anglie Johannis tanquam ligio domino suo contra omnes mortales fidem et fidelitatem tenerent a quo quidem Willelmo rege Scotorum post modum pro eo quod desponderat filiam suam comiti Bolonie preter ipsius regis Johannis domini sui assensum pro transgressione et temeraria presumptione huiusmodi debitam satisfactionem accepit Item Alexander rex Scotorum sororius noster regi Anglie Henrico patri nostro pro regno Scotie et postea nobis homagium fecit Vacante deinde regno Scotie post mortem Alexandri regis illius et subsequenter post mortem Margarete eiusdem regni Scotie regine et domine neptis nostre episcopi abbates priores comites barones proceres et ceteri nobiles et communitates tocius regni Scotie ad nos tanquam ad legitimum defensorem ducem aurigam capitaneum et dominum capitalem eiusdem regni sic vacantis gratis et spontanea voluntate accedentes prout tenebantur de jure jus nostrum progenitorum et antecessorum nostrorum ac possessionem superioris et directi dominii in regno eodem et ipsius regni subjectionem ex certa scientia pure simpliciter et absolute recognoverunt et prestitis nobis ab eisdem tanquam superiori et directo domino Scotie debitis et consuetis fidelitatem juramentis ac civitatibus burgis villis castris ac ceteris munitionibus regni eiusdem in manu nostra traditis ad custodiam eiusdem regni certos jure nostro regio officiales et ministros deputavimus quibus ipsi tempore vacationis huiusmodi concorditer fuerant obedientes intendentes in nostris preceptis regiis et mandatis Postmodum autem diverse persone super successione in dictum regnum Scotie jure hereditario inter se contendentes ad nos tanquam ad superiorem dominum regni Scotie accesserunt petentes super jure succedendi in regnum predictum sibi per nos exhiberi justicie complementum Volentes et expresse consentientes coram nobis tanquam superiore et directo domino regni Scotie stare juri Et demum earumdem partium petitionibus et juribus coram nobis tanquam coram superiore et directo domino judicialiter proponitis ac sufficienter auditis rimatis examinatis et diligenter intellectis in presencia omnium prelatorum et nobilium quasi tocius regni Scotie et de voluntate et assensu expresso eorundem procedentes Johannem de Balliolo debite prefecimus in regem Scotorum quem tunc in successione eiusdem regni heredem legitimum et jura habere invenimus potiora qui quidem prelati comites barones communitates ac ceteri incole eiusdem regni huiusmodi sentenciam nostram expresse omolgarunt acceptarunt et expresse approbarunt et ipsum Johannem de mandato nostro virtute huiusmodi judicii in regem suum admiserunt Ac idem Johannes rex Scotie pro regno suo prestito nobis homagio debito et consueto ac fidelitatis juramento ad parliamenta nostra de mandato nostro veniens eiusdem tanquam noster subditus sicut alii de regno nostro interfuit et nostris tanquam domini sui superioris dicti regni Scotie paruit beneplacitis et mandatis nobis in omnibus obediens et intendens quousque idem Johannes rex Scotie et prelati comites barones nobiles communitates ac ceteri incole majores regni eiusdem ex preconcepta malicia et prelocuta ac preordinata proditione factiones confederationes conspirationes et conjurationes in exheredationem nostram et heredum nostrorum ac regni nostri contra debitum homagii sui ac fidelitatis juramentum inter se inierunt in crimen lese majestatis nequiter incidendo Unde cum premissa ex fideli relatione fama publica consenciente ad aures nostras pervenissent volentes futuris periculis precavere que ex hiis et aliis possent nobis regno nostro et regni nostri incolis verisimiliter provenire pro assecuratione regni nostri accessimus ad confinium regni utriusque pluries mandantes eidem Johanni tunc regi Scotie quod ad certa loca in confinio predicto ad nos accederet super premissis et aliis pro statu tranquillitate et pace utriusque regni assecurationem facturus et alia per nos et consilium nostrum sibi exponenda auditurus et super hiis et ea contingentibus justiciam recepturus qui spretis mandatis nostris contumaciter in sua persistens perfidia ad bellicos apparatus cum episcopis prelatis et clericis comitibus baronibus regni Scotie ac eciam aliis exteris conducticiis contra nos regnum nostrum et incolas regni nostri hostiliter se convertens accinxit et ad hostiles aggressus et incursus procedens regnum nostrum invasit quasdam villas regni nostri Anglie per se et suos depredatus est easque vastavit incendio homines nostros interfecit et non nullis nautis nostris per eos peremptis naves hominum nostrorum regni Anglie comburi fecit et e vestigio redditis nobis homagio et fidelitate per regem Scotie tam pro se quam pro aliis quibuscumque regni sui incolis per verba effectum diffidentie exprimentia comitatus nostros Northumbr Cumbr et Westmerl regni nostri Anglie congregato ingenti exercitu hostiliter per se et suos invasit stragem innumeram hominum nostrorum incendia monasteriorum ecclesiarum et villarum in humane perpetrando et patriam undique depopulando infantes in cunis mulieres in puerperio decubantes in misericordi et atroci sevitia trucidarunt et quod auditu horrendum est a non nullis mulieribus mamillas atrociter abciderunt parvos clericulos primas litteras et grammaticam addiscentes ad numerum circiter ducentorum in scolis existentes obstructis hostiis scolarum igne supposito concremarunt Nos que cernentes tot dampna obprobria facinora et injurias in exheredationem nostram et destructionem populi regni nostri proditionaliter irrogari nec volentes ratione juramenti quo ad conservationem jurium corone regni nostri sumus astricti tam execranda detestanda et nefanda facinora ulterius tolerare nec jura nostra relinquere indefensa cum idem Johannes et gens Scotorum regni subditi per leges se justificari minime permisissent ipso regno Scotie quod a longissimis temporibus sicut superius exprimitur nobis et progenitoribus nostris feudale extitit ex causis premissis commisso deinde bello juxta leges et consuetudines regni nostri contra eos de consilio procerum et magnatum nostrorum indicto contra dictum Johannem et gentem Scotorum vires potentie nostre extendimus prout de jure nobis licuit et processimus contra ipsos tanquam notorie proditores contumaces et publicos hostes nostros Subacto itaque regno Scotie jure proprietatis nostre ditioni prefatus Johannes rex Scotie ipsum regnum Scotie quatenus de facto tenuit sponte pure et absolute reddidit in manum nostram proditiones et scelera memorata coram nobis et proceribus regni nostri publice recognoscens Quo peracto prelati comites barones nobiles et communitates regni Scotie quos ad pacem nostram regiam suscepimus subsequenter homagia et fidelitates nobis tanquam inmediato et proprio domino eiusdem regni Scotie fecerunt ac eciam prestiterunt ac redditis nobis eiusdem regni civitatibus villis castris munitionibus ac ceteris locis omnibus ad dictum regnum spectantibus officiales nostros et ministros ad regimen eiusdem regni Scotie prefecimus jure nostro Cumque jure pleni dominii in possessione eiusdem regni existere dinoscamur omittere non possumus nec debemus quin insolentiam subditorum nostrorum rebellium si quos invenerimus preminencia regia prout justum fuerit et expedire viderimus reprimamus Quia vero ex premissis et aliis constat evidenter et notorium existit quod prelibatum regnum Scotie tam ratione proprietatis quam possessionis ad nos pertinet pleno jure nec quicquam fecerimus vel caverimus scripto vel facto sicuti nec possemus per que juri aut possessioni predictis debeat aliqualiter derogari sanctitati vestre humiliter supplicamus quatinus premissa provida meditatione pensantes ex illis vestri motum animi dignemini informare suggestionibus contrariis emulorum in hac parte vobis factis fidem si placet nullatenus adhibendo quinimmo statum nostrum et jura nostra regia subscripta habere velitis si placet paternis affectibus commendata Conservet vos altissimus ad regimen ecclesie sue sancte per tempora prospera et longeva Datum apud Kemeseye septimo die Maii anno Domini MCCC primo regni nostri vicesimo nono
